zabiegać


zabiegać
zabiegać I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, zabiegaćam, zabiegaća, zabiegaćają {{/stl_8}}– zabiec, zabiegnąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVc-b, zabiegaćbiegnę, zabiegaćbiegnie, zabiegaćbiegnij, zabiegaćbiegłem, zabiegaćbiegł, zabiegaćbiegła, zabiegaćbiegli {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wstępować, zaglądać gdzieś po drodze, zwykle na krótko': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zabiegać do sklepów. Zabiec do znajomych. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'biegnąc z boku lub wyprzedziwszy kogoś, zastawiać mu drogę': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zabiegnąć komuś drogę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}zabiegać II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa {{/stl_8}}{{stl_7}}'starać się, ubiegać się o coś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zabiegać o lepszą posadę. Zabiegać o czyjeś uczucia. Zabiegać o przyznanie kredytu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • zabiegać — ndk I, zabiegaćam, zabiegaćasz, zabiegaćają, zabiegaćaj, zabiegaćał 1. forma ndk czas. zabiec (p.) 2. «dążyć do uzyskania, osiągnięcia czegoś, starać się usilnie o coś (o kogoś)» Zabiegać o czyjeś względy. Zabiegać o mieszkanie, o stanowisko.… …   Słownik języka polskiego

  • zabiec — a. zabiegnąć dk Vc, zabiecbiegnę, zabiecbiegniesz, zabiecbiegnij, zabiecbiegł zabiegać ndk I, zabiecam, zabiecasz, zabiecają, zabiecaj, zabiecał 1. zwykle dk «biegnąc dotrzeć do czegoś, znaleźć się w jakimś miejscu» Zabiec zbyt daleko. Zabiec w… …   Słownik języka polskiego

  • skakać — ndk IX, skaczę, skaczesz, skacz, skakaćał skoczyć dk VIb, skakaćczę, skakaćczysz, skocz, skakaćczył 1. «odrywać się na chwilę od ziemi, odbijając się nogami; wykonywać skok albo skoki; posuwać się naprzód, wykonując skok lub skoki» Dziewczynka… …   Słownik języka polskiego

  • starać się — ndk I, starać sięam się, starać sięasz się, starać sięają się, starać sięaj się, starać sięał się 1. «zabiegać o coś, dążyć do otrzymania, do załatwienia czegoś» Starać się o posadę, o pracę, o urlop. Starać się o pożyczkę, o dotacje, o… …   Słownik języka polskiego

  • uganiać — ndk I, uganiaćam, uganiaćasz, uganiaćają, uganiaćaj, uganiaćał rzad. to samo co uganiać się w zn. 1, 2. uganiać się 1. «biegać; urządzać gonitwy, biegi; ganiać» Uganiał się konno po polach. Dzieci uganiały się po podwórku. 2. «biegać starając się …   Słownik języka polskiego

  • chodzić — 1. Chodząca cnota, cnotliwość, dobroć, powaga, uczciwość itp. «o człowieku godnym, dobrym, rozsądnym, uczciwym itp.»: Moja teściowa, kobieta niezwykle energiczna i uczynna, uchodzi we wsi (...) za chodzącą dobroć. PorD 5/1999. 2. Chodząca kronika …   Słownik frazeologiczny

  • deptać — pot. Deptać koło, około kogoś, czegoś, wokół czegoś, za czymś «starać się załatwić swoje sprawy, robić starania, usilnie zabiegać o coś»: Ty Kaziu zawsze umiałeś deptać wokół swoich spraw. Roz bezp 2001. Deptać komuś po piętach zob. pięta 2 …   Słownik frazeologiczny

  • lizać — 1. pogard. Lizać czyjeś, komuś buty, stopy itp. «zabiegać pokornie, służalczo o czyjeś względy, łaski, korzyć się przed kimś»: Inaczej zaśpiewacie – czarodziejka wzięła się pod boki – gdy jutro smok was pochlasta, podziurawi i potrzaska piszczele …   Słownik frazeologiczny

  • pukać — do czyichś drzwi, do (drzwi) jakiegoś urzędu «nieśmiało prosić kogoś o coś, zabiegać o coś u kogoś lub próbować coś załatwić w jakimś urzędzie»: ZDM w latach 1997–1999 występował do zarządu miasta o przyznanie pieniędzy na rozpoczęcie programu… …   Słownik frazeologiczny

  • ręka — 1. Być, znajdować się, spoczywać w czyichś rękach, w czyimś ręku a) «być czyjąś własnością, należeć do kogoś»: Wieczorem większa część Pragi znajdowała się w rękach powstańców. J. Andrzejewski, Popiół. b) «zależeć od kogoś»: W tym czasie ogólne… …   Słownik frazeologiczny